วันอังคารที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2561

“เส้นผมบังภูเขา” ข้ามอุปสรรคต่างๆ ด้วย 4 ขั้นตอน ง่ายๆ…

“เส้นผมบังภูเขา” ข้ามอุปสรรคต่างๆ ด้วย 4 ขั้นตอน ง่ายๆ… 

เขาว่ากันว่า ชีวิต คือ การเชื่อมโยงของอุปสรรค และปัญหาต่างๆ เพื่อให้เราแก้ไข และคนที่สามารถบริหารจัดการได้ดีที่สุด คือ ผู้ชนะ 4 ขั้นตอน ง่ายๆ… เหล่านี้อาจช่วยคุณได้ครับ

  • 1. วิเคราะห์ช่วงเวลาที่คุณมีความสุขมากที่สุด โดย มองหาปัจจัยที่ทำให้คุณมีความสุข ด้วยเหตุ และผล
  • 2. วิเคราะห์ช่วงเวลาที่คุณมีความทุกข์มากที่สุด โดย มองหาปัจจัยที่ทำให้คุณมีความทุกข์ ด้วยเหตุ และผล
  • 3. วิเคราะห์ช่วงเวลาปัจจุบัน ว่าคุณมีความสุข หรือทุกข์ จากสิ่งใด โดย มองหาปัจจัยที่ทำให้คุณมีความสุข หรือทุกข์ ด้วยเหตุ และผล
  • 4. วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากสามข้อเบื้องต้น โดย มองหาปัจจัยที่คล้ายคลึงกัน ด้วยเหตุ และผล

จากการวิเคราะห์ตนเอง โดยใช้ 4 ขั้นตอน ง่ายๆ… คุณจะค้นพบว่า อุปสรรคนั้นก่อเกิดขึ้นทั้งเวลา ทุกข์ และสุข ล้วนแล้วแต่มาจาก “ความยึดติด” “ความไม่พอใจ” “ความไม่รู้” “ความสับสน” “ความหลงผิด” “ความอิจฉา” “ความริษยา” และ “ความหลงตน” ที่อยู่ในตัวเราเอง ทั้งสิ้น

ดั้งนั้น การข้ามอุปสรรคต่างๆ จึงอยู่ที่การปลดปล่อยตนเองให้เป็นอิสระจากสิ่งเหล่านี้ การตรวจสอบตนเองให้บ่อยขึ้น และฝึกฝนการปล่อยวาง จึงอาจจะเป็นการแก้ไขอุปสรรค ต่างๆ ที่ดีที่สุดครับ

ขอขอบคุณข้อมูลบางส่วนจาก Maria Gonzalez’s Mindful Leadership
ที่มา: Dr.Sun

วันพุธที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2561

วิถีง่ายงาม...วิถีไทบ้าน

วิถีง่ายงาม...วิถีไทบ้าน

..........หอมกลิ่นทุ่งจรุงข้าวลมหนาวล่อง
อรุณส่องขลิบขอบฟ้านภาไสว
รวงโพสพระเริงหมอกหยอกลมไกว
โอนเอนไหวระยับเมล็ดดังเพชรรุจี


..........นาฬิกาไก่แจ้วแว่วขับขาน
ปลุกวิญญาณสามัญชนบนวิถี
ให้ตื่นฟื้นจากนิทราแห่งราตรี
สู่เสรีวันฟ้าใหม่อันง่ายงาม

..........ควันโขมงครัวบ้านใกล้ลอยละลิ่ว
สายลมหวิวกลิ่นข้าวใหม่ครัวยายสาม
เพลงระฆังก้องกังวานลานอาราม
บอกโมงยามเตรียมจัดเรียงระเบียงบุญ

.........บ้างปิ่นโตโมทนาน้อมสาธุ
หวังทำนุพุทธธรรมนำเกื้อหนุน
ทั้งหวานคาว สาว-หนุ่ม-แก่ แผ่เจือจุน
บูชาคุณอุปถัมภ์ศาสนัง

..........งามวิถีเรียบง่ายอย่าง "ไทบ้าน"
เหย้าเรือนชานยังขานเล่าเรื่องเก่าหลัง
ตุ้มอ้ายน้องผองพี่กี่มูลมัง
คำสอนสั่งบรรพชนสืบยลยิน


...........ไร้จักรกลจัดการให้งานคล่อง
มือทั้งสอง "ภูมิปัญญา" คือทรัพย์สิน
จัก-สาน-ทอ ศิลปาชีพ เลี้ยงชีวิน
ก็พอมีพอกินแผ่นดินไทย

..........ไร้จอแก้วแนวบันเทิงระเริงเร้า
แต่ลำเนายังลำนำเสียงลำใส
ท่วงทำนองชีวิตและจิตใจ
ร่ายรำไปบนสายกลางทางพอเพียง



..........งามรอยยิ้มปริ่มนัยนา ไป-ลา ไหว้
ตามวิสัยวิสุทธิ์ซื่อมิเขินเลี่ยง
อีกท่วงถ้อยพจนารื่นสำเนียง
ลูกหลานเคียงปู่ ยาย ตา พาสุขใจ

............ดอกไม้แห่งพฤกษ์ไพรใช่ไร้ค่า
สาวบ้านป่า ใช่ไร้รส-นิยมสมัย
กลับสูงค่าจารีตละมุนละไม
ที่ดงเมืองศิวิไลซ์นั้นไม่มี


...........ถึงจะกร้านผิวกายใจละเมียด
อ่อนละเอียดเพชรในตมสมราศี
ปลูกแผ่นดินเลี้ยงผู้คน จน-รวย-มี
ก็มือนี้แหละ " ไทบ้าน"ได้หว่านดำ

...........มาตุภูมิจักชุ่มงามสมานสมัคร
เป็นแดนรักแดนวิไลน้ำใจฉ่ำ
หากคนไทยไม่ไกลห่างคุณธรรม
ข้าวทุกคำคงหอมกรุ่นละมุนมิตร


..........สูดกลิ่นอายสมานฉันท์เถิดเพื่อนพ้อง
เราพี่น้องจับมือมั่นมุ่งกอปรกิจ
ตามรอยพ่อ สืบปรัชญา สานแนวคิด
เนรมิตชีวิตใหม่ไทยเจริญ






CR:
สุกรณ์ บงไทสาร

CR:ภาพ
http://papvad.blogspot.com/2013/01/blog-post_7.html